La Double Vie De Véronique

La Double Vie De Véronique

Terug naar UITagenda

Ter gelegenheid van de gloednieuwe restauraties van Trois Couleurs: Bleu, Blanc en Rouge en La Double Vie De Véronique vertonen we vanaf februari in een klein retrospectief de belangrijkste speelfilms van de Poolse grootmeester Krzysztof Kieslowski.

De Poolse Weronika en de Franse Véronique zijn twintig jaar geleden op dezelfde dag geboren en, zonder dat ze weet hebben van elkaars bestaan, identiek. Ze lijden aan dezelfde hartkwaal, zijn beiden (klassiek) muzikaal en in het bezit van een prachtige stem. Ze zijn linkshandig, lopen graag op blote voeten en hebben de neiging hun oogleden te masseren met hun gouden ring.

En hoewel zij het niet rationeel kunnen verklaren, hebben zij alle twee het sterke, mysterieuze gevoel niet alleen te zijn. Zonder het te begrijpen zijn Weronika en Véronique eigenlijk op zoek naar elkaar en staat Weronika's leven in dienst van dat van Véronique.

Zijn we werkelijk uniek? Hoe zouden we reageren als we een dubbelganger ontmoeten die niet alleen uiterlijk maar ook innerlijk op ons lijkt? Wat is identiteit? In hoeverre kunnen we invloed uitoefenen op onze levensloop? Het zijn een paar van de filosofische vragen die Krzysztof Kieslowski stelt, om ze vervolgens in poëtische, bijna droomachtige scènes uit te werken.

La Double Vie De Véronique was de eerste film die de grote Poolse regisseur maakte na de val van de Berlijnse Muur. Het was ook de eerste titel waarin de Franse actrice Irène Jacob haar opwachting maakte, in een indrukwekkende dubbelrol. Ondertussen is de film uitgegroeid tot een moderne klassieker.

Bijzonderheden
Krzysztof Kieslowski (1941 - 1996) wordt beschouwd als een van de meest invloedrijke regisseurs uit de jaren '80 en '90, wiens veelzijdige oeuvre ook nu nog regisseurs weet te inspireren. Kieslowski wilde “films maken over de meest innerlijke gedachten en emoties van mensen, over datgene wat ze niet aan anderen laten zien”.

Afgestudeerd aan de Poolse filmschool in Lodz maakte Kieslowski in de jaren '70 voornamelijk documentaires, waarin hij het dagelijkse leven in een totalitaire staat vastlegde, scherpe observaties die hem regelmatig in aanraking brachten met de censuur. Hij brak internationaal door met de tiendelige filmserie Dekalog, waarin hij de betekenis van de Tien Geboden voor de moderne mens onderzocht.

Na de val van de Berlijnse Muur in 1989 stond niets meer in de weg van een internationale carrière: La Double Vie De Véronique (1991) en vooral het op de kleuren van de Franse vlag gebaseerde drieluik Trois Couleurs: Bleu, Blanc en Rouge (1993 - 1994), met in de hoofdrollen de Franse steractrices Irène Jacob, Juliette Binoche en Julie Delpy, zijn Kieslowski’s meest gestileerde films, maar handelen tegelijkertijd over aardse thema’s als liefde, verlies en bedrog, en vonden wereldwijd een publiek.